Kobiety chorują pięciokrotnie częściej niż mężczyźni, przy czym blisko 30% wszystkich kobiet przed 24 rokiem życia będzie miało co najmniej jeden epizod zakażenia układu moczowego, a co druga kobieta doświadczy infekcji układu moczowego w czasie swojego życia

Zakażenia układu moczowego cechują się znaczną tendencją do nawracania, szczególnie u aktywnych seksualnie kobiet, u osób w podeszłym wieku oraz u dzieci przed okresem dojrzewania.

W okresie wakacyjnym, zakażenia te, a przede wszystkim pęcherza moczowego oraz cewki moczowej, są częstym i istotnym problemem. Stanowią one dużą uciążliwość, która może zepsuć nawet najlepiej zaplanowany urlop. Do głównych czynników ryzyka, czyli zwiększających prawdopodobieństwo wystąpienia zakażenia w obrębie dolnych dróg moczowych w sezonie letnim zaliczamy: częste korzystanie z basenów i zbiorników wodnych, wielogodzinne przebywanie w syntetycznej bieliźnie (w kostiumie kąpielowym) oraz wysokie temperatury otoczenia. Najczęstszą przyczyną infekcji są bakterie z gatunku Escherichia coli, niemniej, zakażenia mogą być również wywołane przez inne bakterie, a także wirusy i grzyby.

Zakażenie pęcherza moczowego najczęściej objawia się bólem i dyskomfortem w okolicy nadłonowej, bolesnym i częstym oddawaniem moczu, parciami naglącymi (czyli nagłą i silną potrzebą udania się do toalety) lub nawet gorączką. Zakażenie cewki moczowej zazwyczaj współwystępuje z pieczeniem i bólem w obrębie cewki, jednak może również objawić się ropnym wyciekiem. Należy też pamiętać, że seniorzy mogą manifestować zakażenie układu moczowego w postaci bardziej uogólnionych objawów: bólu dolnej części brzucha, pleców/okolic lędźwiowych, zaparć i dreszczy. W przypadku wystąpienia wspomnianych powyżej objawów, wskazana jest konsultacja u lekarza pierwszego kontaktu lub lekarza urologa. Nie zapominajmy również o innych częstych przyczynach infekcji dróg moczowych w okresie wakacyjnym takich jak przygodne stosunki płciowe i, jeśli wystąpiły, zawsze mówmy o tym podczas konsultacji lekarskiej.

Zgodnie z aktualnymi standardami postępowania Europejskiego Towarzystwa Urologicznego, ostre niepowikłane zakażenie pęcherza moczowego jest stanem wymagającym leczenia przeciwdrobnoustrojowego. Obejmuje ono zastosowanie antybiotyku przepisanego przez lekarza.  Stosuje się leczenie dostosowane do lokalnych danych epidemiologicznych oraz dostępności. Leczenie trwa zazwyczaj od 1 do 5 dni.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zakażenia w obrębie dolnych dróg moczowych należy przede wszystkim przestrzegać zasad higieny, w tym higieny okolic intymnych. Każdorazowa kąpiel w basenie lub innym zbiorniku wodnym powinna być poprzedzona i zakończona skorzystaniem z prysznica z czystą wodą. Należy również pamiętać o spożywaniu dużej ilości płynów (co najmniej dwóch litrów dziennie) i częstym oddawaniu moczu. Nigdy nie powinno się wstrzymywać mikcji, gdyż działanie to sprzyja rozwojowi bakterii. Wskazane jest także unikanie takich produktów jak perfumowane płyny do higieny intymnej czy sztuczna bielizna, gdyż mogą one wywoływać podrażnienia. Długotrwałe przebywanie w mokrym kostiumie kąpielowym jest przeciwwskazane. Podczas wypoczynku, powinniśmy korzystać tylko z akwenów z odpowiednią i rzetelną kontrolą sanitarną. Warto zapoznać się z wykazami kąpielisk, w których możemy znaleźć informację na temat stanu wody w danym zbiorniku.